اسرار زندگی

پیاز پر از ویتامین های ث و ب است . مواد معدنی زیادی مثل فسفر ، آهن ، کلسیم ، پتاسیم ، گوگرد ، ید ، سیلیس و قند نیز در پیاز وجود دارد . قند پیاز ، برا ی کسانی که بیماری قند  دارند ، هیچ ضرری ندارد. در  سبزی تازه ، موادی وجود دارد که قند خون را پایین می آورد ، بنابراین داروی خوبی برای بیماران مبتلا به قند (دیابت ) است. دانشمندان علم گیاه شناسی معتقدند که ، مصرف پیاز خام برای رفع ناراحتی های حاصل از آشامیدن آب های مختلف در هنگام مسافرت و جلوگیری از ناراحتی های ناشی از هوای آلوده، مفید می باشد.

پیاز خام ، برای پوست ، موهای سر ، کلیه ها و مثانه مفید است . پیاز پخته ، ملین ( نرم کننده ) است و برای کسانی که روده ضیعفی دارند ، غذای مناسبی است . البته سرخ کردن پیاز با روغن آن را سنگین می نماید مگر آنکه زیاد سرخ نشود و روغن کمی مصرف گردد.

پیاز نیز مانند سیر خاصیت ضد عفونی دارد و قادر است از تجمع پلاکت ها جلوگیری کند و در تجزیه فیبرین ( لخته خون ) دخالت نماید .

آب پیاز برای دندان درد مفید است و برای تسکین درد ، باید آب پیاز را روی دندان ریخت و کمی نگاه داشت ، این عمل را می توان با پنبه انجام داد.

برای برطرف ساختن صدای داخل گوش نیز می توان پنبه ای را به پیاز آغشته کرد و در گوش قرار داد.

خوردن پیاز خا در روز ، خستگی را برطرف می نماید و اعصاب را تسکین می دهد. برای معالجه ترک خوردگی دست یک پیاز تازه را رنده کنید و  آب آن را به مدت 12 دقیقه روی دست خود بمالید . اگر هر روز دو بار این کار انجام شود ، ترک های دست شما را بهبود خواهد یافت .

برای معالجه ورم و آماس بدن می توان دو عدد پیاز را رنده نمود و یک لیتر شیر که به جوش آمده است را داخل آن ریخت و پس از 14 ساعت که دم کشید و سرد شد ، آن را صاف نموده و هر روز سه لیوان کوچک از آن را نوشید .

برای درمان نیش زنبور و مگس می توانید یک پیاز تازه را زنده کنید و آب آن را به صورت پماد و مرهم روی محل نیش زدگی بگذارید. پس از مدتی ورم کم شده و درد تسکین پیدا می کند.

برای معالجه کورک و دمل نیز می توان از روش بالا سود جست .

پیاز دارای مخمر است که برای آسان نمودن هضم نشاسته مفید است . باید توجه داشت هضم پوست های نازکی که ورق پیاز را پوشانده خیلی دشوار است و باید هنگام مصرف آن را جدا نمود.

پیاز اشتها آور و کاهش دهنده ناراحتی های مربوط به نفخ شکم و غیره است.

پیاز برای پیش گیری از ابتلا به تصلب شرایین هم به کار می رود . سازمان بهداشت جهانی مصرف پیاز را برای درمان نارسایی رگ های خونی سالمندان توصیه نموده است.

پیاز به واسطه داشتن انسولین گیاهی ، موجب شفای بیماری دیابت می گردد ، پس برای اشخاص مبتلا به بیماری قند مضر نیست .

پیاز دارای هورمون دیاستازی است که غدد اشک و گوارشی را تقویت می کند. این مواد در اثر حرارت از بین می روند.

بو کردن آب پیاز به ویژه زمان پوست گرفتن آن ، برای به هوش آمدن فردی که سست یا بی هوش شده و هم چنین برای رفع تشنج بسیار مفید است .

پیاز به علت داشتن فسفر ، کارهای فکری را آسان می کند.

 برای افرادی که دچار بی خوابی هستند مفید است و در صورت مصرف ، خواب زودتر به سراغ آنها خواهد آمد .

پیاز برای کودکان کم رشد و پیرمردان ضعیف مفید است .

برای جلوگیری از خون دماغ هم می توانید چند قطره سرکه را روی پیاز رنده شده بریزید و آب آن را در بینی بچکانید تا از خونریزی جلوگیری نماید .

پیاز لثه ها را تقویت می کند و چهره را روشن می کند.

پیاز سرشار از ویتامین های آ ، ب ، ث ، می باشد و نیز دارای آهن ، آهک ، فسفر ، پتاسیم ، سدیم ، گوگرد ،ید ، سلنیوم ، سیلیس و قند است که به طور مستقیم جذب بدن می شود . پیاز به علت داشتن گوگرد ، ضد عفونت خون است وقتی گوگرد وارد خون و ریه ها گردد با عفونت های مجازی تنفسی ، مانند آسم ، برونشیت و گریپ و غیره مبارزه می کند.

یک پزشک هندی به نام منون در پی تحقیقات دو ساله در دانشکده پزشکی ، دانشگاه نیو کاسل انگلستان ، اعلام نمود : پیاز خام ، پخته و سرخ کرده ، از تشکیل لخته های خون در رگ ها جلوگیری نموده و  مانع از بروز سکته قلبی و مغزی می شود .

پیاز قادر است کلسترول و چربی های خون را کاهش داده و از انعقاد خون داخل رگ ها جلوگیری نماید .

خوردن پیاز همراه با غذاهای چرب ، مخصوصا در مهمانی ها یا مسافرت ها ، سبب هضم چربی ها می شود .

در استعمال خارجی ، پیاز پخته ، تسکین دهنده سوختگی ها و بواسیر است .

مرهمی که از پیاز خام رنده شده درست می کنند اگر بر روی پیشانی گذاشته شود سردردهای شدید نیمه سر و سردردهای عصبی را آرام می کند.

تحریکی که درهنگام پوست کندن پیاز حاصل می شود ، دردهای شدید نیمه متمرکز سرد ( میگرن ) را برطرف می کند و زکامی که تازه شروع شده از بین می برد.

برگ های سبز پیازچه که بیش تر هنگام بهار یافت می شود ، دارای مقداری زیادی ویتامین ث است . پیاز تقریبا خواص سیر را در معالجه فشار خون ، مرض قند ، درمان بیماری کرمک و غیره دارد.

مصرف پیاز پخته ، لینت و نرمی مزاج می شود.

استفاده از پیازی که با چربی پخته شده باشد ، برای دفع اخلاط چسبنده از سینه مفید است .

مصرف پیاز پخته با چربی برای رفع یبوست  و نفخ روده ها مفید است . برای این منظور پیاز را با ملایمت بپزید و در هنگام پختن به تدریج به آن کره اضافه کنید و سپس مصرف کنید.

اگر ورقه های نازک پیاز در شیر ، پخته و مصرف شود ، برای درمان دردهای حاصل از قولنج روده ها و ناراحتی های شکم مفید است .

مصرف پیاز پخته در سرکه ، برای تقویت هاضمه ، یرقان ( زردی ) ، ورم طحال ، استفراغ صفراوی مفید است .

قرار دادن پیاز پخته و گرم در محل سوختگی اثر شفا بخش دارد زبرا خون را به طرف سطح پوست انتقال می دهد و از تجمع خون در رگ های می کاهد .

نکات قابل توجه

زیاده روی در خوردن پیاز تشنگی ، استفراغ ، تیرگی چهره و حتی فراموشی می شود . پس در حد اعتدال مصرف کنید.

برای برطرف کردن بوی بد پیاز بعد از مصرف آن می توانید کیه عدد گردو و یا مقداری نان سوخته میل نماید و یا چند عدد باقلا را جویده و مدتی در دهان نگه دارید .

 

 

نوشته شده توسط سيده فاطمه ميرعيسي خاني در 17:13 |  لینک ثابت   • 

 مشکلات دهان  و دندان  امروزه یکی از رایج ترین مشکلات مردم در سرتاسر جهان است. البته امروزه با پیشرفت وضعیت بهداشت  ، میزان فساد و از بین رفتن دندان بسیار کمتر از گذشته است ولی با توجه به نوع تغذیه، عادات غلط و عدم به کارگیری صحیح روش های بهداشتی ، معضلات دندان هنوز هم وجود دارد. در اینجا جناب آقای دکتر یزدانی از دندانپزشکان باتجربه کشور و استاد سابق دانشکده دندان پزشکی دانشگاه شهید بهشتی به تعدادی از سؤالات در مورد دهان و دندان پاسخ داده اند :

 آیا حتی بدون وجود درد و یا عفونت لثه باید دندان عقل را خارج کرد؟

اگر دندان های عقل مزاحمتی نداشته باشند، احتیاج به درآوردنشان نیست. این مزاحمت می تواند به صورت عفونت، درد و یا در موقع رویش فشار به بقیه دندان ها و نامرتب کردن دندان ها باشد ، اگر این مسائل موجود باشد، باید دندان ها درآورده شوند. ولی اگر در دهان جای کافی برای رویش این دندان باشد و دندان عقل به خوبی رویش پیدا کرده و نیمه نهفته باقی نماند، احتیاجی به درآوردن آن نیست.

 چرا با وجود مسواک مرتب و استفاده از نخ دندان باز هم دندان ها دچار پوسیدگی می شوند؟

 پوسیدگی دندان 4 عامل احتیاج دارد:

-1   باید دندان در دهان باشد تا پوسیدگی ایجاد شود.

-2 میکروب باشد.

- 3 مواد قندی، هر ماده ای که قند باشد یا تبدیل به قند شود مثل نان.

- 4 زمان.

 هر فرد باید دندانی داشته، میکروبی موجود باشد و قندی را مصرف کند و در کنار این موارد باید زمان کافی به میکروب و قند داده شود تا میکروب بتواند قند را تبدیل به اسید کرده و در دندان ایجاد پوسیدگی کند.

هنگامی که ما مسواک می زنیم، زمان را عقب می بریم، یعنی اگر احتیاج است زمانی طول بکشد تا میکروب به طور کافی قندها را مصرف کند و اسید تولید شود، با مسواک زدن ، قند و میکروب از بین می رود و زمان کافی نیزاز این دو گرفته می شود. ولی پوسیدگی دندان نمی تواند بدون این دلایل باشد.

سیاری از بیماران ابراز می کنند که مسواک می زنیم و نخ نیز مرتب می کشیم ولی باز هم دچار پوسیدگی دندان ها می شویم، حال علت چیست؟

علت ایجاد پوسیدگی در این حالت بدین دلیل است که شاید فرد همیشه مسواک زده ولی در کنار این وضعیت همیشه نیز آدامس  بجود و قند دائمی را در داخل دهان داشته باشد و یا فرد ممکن است مرتب نوشابه های گازدار مصرف کند ( در داخل نوشابه هم قند و هم اسید وجود دارد) و یا همچنین خوردن دائم آب نبات، شربت و کلیه چیزهایی که قند دارد.

در هنگام نوشیدن نوشابه با «نی » اگر نی را بین دندان ها قرار دهید میزان پوسیدگی بسیار بیشتر می شود، زیرا در این حالت نوشابه مرتب در کنار دندان ها وجود دارد. نی بهتر است در داخل دهان قرار گیرد.

 بهترین نوع تغذیه برای داشتن دندان های خوب چیست؟

باید بدانید تغذیه بعد از سن 12 سالگی نقش زیادی روی تاج دندان ندارد قبل از این سن بهتر است تغذیه حاوی مواد پر از کلسیم  و ویتامین  باشد. مصرف لبنیات از اهمیت بالایی برخوردار است.

مضرترین چیز برای دندان چیزهای چسبناک است که بر روی دندان باقی می ماند مانند گز و سوهان بچه هایی که دندان هایشان کامل شده باید مادر با استفاده از چیزی مثل پنبه دندان ها را پاک کند.

 چرا دندان ها با بالا رفتن سن ، شل و لق می شود؟

هیچ دندانی با بالا رفتن سن شـُل نمی شود، با بالا رفتن سن ، زمان فراموش کردن مسواک طولانی تر می شود، یعنی هر چه سن فرد بالاتر می رود، عدم رعایت بهداشت اثر بدتری را بر روی بدن می گذارد و به دنبال تجمع جرم ها ، دندان ممکن است به وسیله جرم ها از بین برود، ولی کسی که تمام مراقبت ها را انجام دهد دندان های سالم خواهد داشت.

نوشته شده توسط سيده فاطمه ميرعيسي خاني در 17:23 |  لینک ثابت   • 

طبق آموزه های دینی هر مسلمانی در قبال سلامت جسم و جان خویش مسئول است و موظف است به گونه ای رفتار کند که رفتار کند که وجود خود را همواره از آفت ها و آسیب های گوناگون در امان بدارد . فصل زمستان فصلی است که باید بدن را کاملا پوشاند و به خصوص در شرایط انتقال از مکان گرم به سرد به ویژه به هنگام استحمام از پوشش لازم برخوردار بود و یا چنانچه کسالت سرماخوردگی و گریپ عارض شد تا بهبودی کامل از حضور در اجتماع اجتناب کرده و بعد به جمع خانواده و همکاران وارد شد . ناگفته نماند گریپ یا سرماخوردگی میکربی است که به وسیله ی سرفه ، عطسه و حتی بلند حرف زدن به اشخاص سالم سرایت می کند. گریپ به سبب عوارض ناگواری که در پی دارد مخصوصا ذات الریه از جمله بیماریهای خطرناک به شمار می رود . برای جلوگیری از بیماری گریپ بهترین روش به خوردن غذا مناسب ( برخودار از ویتامین های لازم به ویژه ویتامین ث ) در زمستان ، ورزش در هوای تمیز ، پاکیزه شدن هوای اتاق و باز گذاشتن در و پنجره ها برای ورود نور و هوا در زمانی که افراد در آن حضور ندارند می باشد .

 

و اما برخی نکات درمانی مفید و موثر

سیر ضد عفونی کننده ی قوی برای مجاری ریه و مصرف آن به سرعت خلط سینه را کم  می کند. سوپ سیر در زمستان مجاری تنفسی را تقویت می کند و برای مرض برونشیت موثر است .

سنجد برای سینه مفید است و انواع کدو نرم کننده ی سینه و خنک کننده می باشد .

جوشانده عناب نوشابه تسکین دهنده و تصفیه کننده خون برای درمان عفونت های تورمی گلو ، برونشیت ، روده ها ، مجاری ادرار است و هر قدر میل داشتند آن را می آشامند . به این صورت تهیه می شود که 30 تا 60 گرم عناب خشک را در تکه تکه کرده در یک لیتر آب به مدت نیم ساعت می جوشانند و آن را مصرف می کنند .

دم کرده ی گل ختمی و برگ ختمی برای درمان ،عفونت های مجاری تنفسی (حتی توام با تورم) آبسه ، دمل های دهان و حلق ، تورم روده ، انواع زکام ، برونشیت ، درد گلو ، ورم حنجره و آنژین بسیار مفید است .

نعناع به علت برخورداری از عطر و اسانس مخصوص ، میکروب کش قوی و درمان کننده سرماخوردگی گریپ می باشد و به هضم غذا کمک می کند.

آویش تازه و خشک در درمان عفونت های ریوی و زکام موثر است . برای جلوگیری و درمان سرفه یک مشت آویش را در یک لیتر آب جوشانده آن را صاف کنید ، بعد 250 گرم عسل به آن اضافه کرده و هر روز نصف فنجان میل کنید ، بسیار موثر است .

بخور آویشن به هنگام شیوع زکام ، گریپ و امراض مسری دیگر موثر است .برای این منظور یک مشت آویشن را در یک لیتر آب بجوشانید ، هوا را به خوبی پاک و ضدعفونی می کند.

خوردن جوشانده ی 60 گرم خرما در یک لیتر آب پس از ولرم شدن در مورد زکام درد گلو و عفونت های ریوی موثر است.

دم کرده ی 30 گرم دم  گیلاس در یک لیتر آب به مدت 2 دقیقه برای معالجه گریپ موثر است.

هنگامی که مبتلا به گریپ سخت و مزمن شدید ، به مدت دو یاسه روز رژیم سیب بگیرید به این صورت که فقط سیب را رنده کنید و بخورید هر قدر خواستید چای کمرنگ بدون قند را هم بنوشید و از خوردن غذای دیگر خودداری کنید. گریپ مزمن به کلی برطرف می شود . سیب دارای فسفر است و سلسله اعصاب را هم تقویت می کند. 

مربای پوست هندوانه برای درد سینه ، ضعف معده و تقویت هاضمه مفید است.

جوشانده ی برگ کرفس به مقدار 30گرم در لیتر آب مخلوط با شیر در بیماریهای ریوی و گرفتگی صدا دارویی بسیار عالی است.

پیاز به واسطه گوگردی که دارد برای خون ضدعفونی کننده است . گوگرد پیاز پس از ورود به خون وقتی وارد ریه ها شد با عفونت های مجازی و تنفسی مثل برونشیت و مانند آن مبارزه می کند.

جوشانده ی انجیر برای برونشیت های کهنه دارای خاصیت فوق العاده ای است.

آب هویج را ساده و یا با شیر مخلوط کرده و مصرف کنید. آب هویج و شیر در رفع ترشحات برونشها و ریه ها فوق العاده موثر است. ضمن این که این ترکیب ضد مرض قند است.

آب پیاز خام را با آب لیمو ترکیب کرده بخورید ، ذات الریه شما درمان می شود .

وقتی حس می کنید سرما خورده اید قدری آب لیمود را با آب گرم مخلوط کنید ، قدری عسل بدان بیفزایید ، برای ذات الریه مفید است.

ترکیب سه عرق اسطوخدوس ، آویشن و پونه برای درمان سرماخوردگی دارای تاثیر فوق العاده ای است.

نوشته شده توسط سيده فاطمه ميرعيسي خاني در 17:15 |  لینک ثابت   • 

انگور میوه ای است بهشتی که شامل ویتامین های آ ، ب و ث می باشد ؛ همچنین دارای مقداری منیزیم ، کلسیم ، فسفر ، پتاسیم و آلبومین است .

امروزه در طب  درمان های طبیعی ( نتروپت ) از رژیم های مختلف انگور استفاده می  کنند .

همچنین این میوه را برای درمان بیماریهای یبوست و عوارض رماتیسم و کم خونی و حتی پیشگیری از سرطان می دانند .

انگور هم لاغر کننده است و هم چاق کننده ؛ بدین گونه که اگر انگور را از صبح تا ظهر خالی میل کنید ، لاغر کننده است  اگر آن را همراه با غذا میل کنید چاق کننده است.

توجه داشته باشید وقتی انگور میل  می کنید ، پشت آن آب سرد ننوشید و یا میوه های خشک مانند برگه هلو و... را با انگور و آب میل نکنید زیرا دچار دل درد می شوید .

یکی از خواص انگور ، صاف کننده و مولد خون بودن آن است . انگور قند خون را نیز تنظیم می کند.

انگور قرمز برای تصفیه خون و خون سازی از انگور سبز هم بهتر است .

افرادی که قند خون پایین دارند ، می توانند از انگور بهره زیادی ببرند. بنابراین سعی کنی همیشه انگور داشته باشدید و چند بار در روز از آن میل کنید.

انگور یکی از میوه های ضد سرطان شناخته شده است و این به خاطر خواص ضد عفون کنندگی بودن آن است .

افرادی که در دوره نقاهت یک بیماری هستن و یا ضعف عمومی بدن دارند و  در نتیجه قدرت دفاعی بدن آنها کم شده است ، سعی کنند از انگور ، هویج ، سیب و هلو به  مقدار زیادی استفاده کنند.

البته این میوه ها را با هم در آب میوه گیری ریخته و آب میوه حاصل شده را جرعه جرعه در طول روز بنوشید .

خوب است بدانید انگور پتاسیم زیادی دارد که به جبران ضعف بدن کمک می کند و در کنترل فشار خون موثر است.

انگور و سیب هر دو میوه های بهشتی هستند که افراد مبتلا به ناراحتی های قلب و اعصاب آب آن را نیز در طی روز بنوشند. انگور برای سلامتی قلب ، ریه و کلیه نافع است و به علت داشتن املاح و مواد سلولزی ، ملین و مدر بوده و برای مبتلایان هبه اوره بالای خون ( نقرس) مناسب و سازگار است .

این نکته را هم بدانید یبوست که عوارض آن بی اشتهایی ، نفخ ، سردرد ، تشنگی مفرط و بدبویی دهان است ، با خوردن آب انگور تازه برطرف می شود .

خود انگور در درمان یبوست و التهاب معده و روده ها و شیره انگور خاصیت ملین دارد.

برگ آن مقوی و قابض و دم کرده آن مدر است.

آبغوره اش در رفع ورم مخاط لثه و دهان و سرکه حاصله از تخمیر دانه انگور در تسکین خارش پوست و جلوگیری از خونریزی ها به کار می رود و دانه های خشک آن صفرا و بلغم را دفع و  پی را محکم کرده ، خستگی را  رفع و حالت انبساط به وجود می آورد . در همه حال انگور و برگ و شیره و دانه های خشک شده و دانه های نارس ( غوره ) و دانه تخمیر شده ( سرکه ) مصرف غذایی دارند.

کشمش : کشمش تقویت کننده بدن است و اگر آن را مانند چای دم کنید و بنوشید برای نرم کردن سینه و درد گلو مفید است .

غوره : غوره برای افراد مبتلا به چربی خون بسیار مفی بوده و ضدعفونی کننده ی بدن نیز هست ، همچنین اگر با سالاد میل شود ، برای لاغر کردن سودمند است . سعی کنید غوره خالی را نخورید ؛ چون معده اثر سوء می گذارد.

نوشته شده توسط سيده فاطمه ميرعيسي خاني در 17:7 |  لینک ثابت   • 

جوش بیشتر در نواحی سِبوره ( نواحی از بدن که دارای غدد سباسه فراوان است مثل اطراف بینی، پیشانی، چانه، قسمت های فوقانی پشت و سینه و شانه ها دیده می شود. غدد سباسه به طور طبیعی در تمام سطح پوست گسترش دارند و مسئول چرب نگه داشتن سطح پوست می باشند. همچنین به علت دارا بودن بعضی مواد دارای خاصیت ضد میکروبی و قارچی هستند. این غدد در کف دست و پا و لـب وجود ندارند و بیشترین تراکم آنها در صورت ، سر، سینه و قسمت بالای پشت است

جوش بیشتر در صورت دیده می شود و شکل های متفاوت دارد مثل: کومدون ( جوش های ریزی که به صورت سر سیاه و سر سفید دیده می شوند )؛ پاپول (جوش های برجسته و قرمز رنگ)؛ پاسچول (جوش های چرکی ) و ندول ( تورم التهابی که در عمق بیشتری نسبت به پاپول قرار گرفته اند) و بالاخره کیست
( فضاهای بسته ای در زیر پوست حاوی ماده نیمه جامد یا مایع ). با بسته شدن دهانه خروجی غدد چربی به علت های گوناگون جوش به وجود می آید.

علت های بسته شدن این دهانه ها شامل:) تولیـد و ترشح زیادی چربی در این غدد که خود این می تواند به علت ارثی بودن یا عدم تنظیم هورمونی باشد. البته گاهی میزان هورمون در سطح طبیعی می باشد ولی پوست به این مقدار طبیعی نیز حساس است. مصرف خارجی هورمون هایی مثل هورمون مردانه ( تستوسترون) و کورتیکواستروئیدها ( کورتن) می تواند باعث ایجاد و تشدید آکنه شود.
?) رشد میکروب در دهانه غدد که باعث التهاب و بسته شدن این غدد می شوند. ?) اختلال در کراتینی شدن ( در تشکیل کراتین دهانه اختلال وجود دارد مثل افرادی که سوء تغـذیه یا رژیم غـذایی دارند که اسیدهای چرب ضروری در بدن آنها کـم است و یا به علت های دیگری این اختلال وجود دارد). جوش های صورت را نمی توان به طور کامل از بین برد ولی می توان آنها را تحت کنترل در آورد. ۴) التهاب (رها شدن مواد التهاب زا بدون فولیکول مو) که علت اصلی آن را فعالیت میکروبی در غدد سباسه می دانند که باعث ایجاد پاسخ التهابی بین دو فولیکول می شود. علل دیگر مؤثر در آکنه رژیم غذایی ( اثر آن هنوز اثبات نشده است اما مصرف بیش از حد کربوهیدرات ها و مواد قندی در تشدید آن نشان داده شده است که در عین حال اثر رژیم های کم کالری نیز در جلوگیری از بروز آکنه مشخص شده است). تعریق ( در بسیاری از افراد باعث تشدید آکنه می شود) اشعه ماوراءبنفش ؛ که باعث بهبود ضایعات آکنه می گردد. استرس های روحی ؛ که آن را بخصوص در خانم ها تشدید می کند. درمان این جوش ها بسته به نوع جوش انجام می گیرد. به طور کلی شستشوی مکرر نواحی جوش به ویژه با صابون هایی که اسیدیته می باشند و از خود بقایایی به جا نمی گذارند در جلوگیری از تشکیل جوش جـدید تا حـد زیادی مؤثر است و در درمان نیز کمک کـننده می باشد. این صابون ها در داروخانه ها موجودند و به عنوان ضدجوش معرفی می شوند . در درمان جوش از داروهای ضد باکتری ( میکروبی ) نیز استفاده می شود که بستگی به نوع جوش و گسترش آن دارد. داروهای دیگری نیز بسته به نوع جوش ، در درمان ، مصرف دارند که اختصاصی هستند و از حوصله این بحث خارج است. افرادی که دارای جـوش هستند باید از مصـرف هرگـونه کـرم یا پـماد اجـتناب کنند، چون باعث بدتر شدن جوش ها می شود.

افرادی هستند که منافذ پوست آنها به اصطلاح باز است و داخل این منافذ به صورت سیاه دیده می شود. ترشح چـربی و در معرض هوای آزاد قرار گرفتن این چـربی باعث اکسید شدن آن می گردد و به صورت سیاه دیده می شوند. برای از بین بردن آن می توان از همان صابون هایی که گفته شد استفاده کرد. یکـــی از عارضــه های جــوش صـورت، باقـی ماندن لکه در آن ناحیه به علت التهاب و فــعال بودن سیسـتم دفـاعـی بدن در آنجا است. در محل جـوش هایی که بیشـتر دستـکاری شــوند احـتمال به وجود آمـدن لکه بیشتر است. ضمناً در افراد با رنگ پوست تیره تر، لکه ناشی از جوش بیشتر است . درمان این عارضه در حقـیقـت درمــان جـوش است. یعـنــی با درمان جوش به علت کم شدن التهاب، احتمال به وجود آمدن لکه کم می شود. درمان قطـعی برای از بین بردن این نوع لکه وجود ندارد و در طـول زمان بسته به نوع پوست این لــکه ها از بین می روند. البته بعضــی از داروهای موضعی، این طول زمان را کاهش می دهند که از آن جمله می توان از ژل های حاوی AHA نام برد. این ژل حاوی اسیدهای میوه می باشد و باعث تسهیل در پوسته ریزی طبیعی پوست می شوند و به همین دلیل پوست ، جوان و شاداب می ماند. داروهای موضعی دیگر کـه کـمک کننده می باشند: کرم و ژل های حاوی ویتامین C و مشتقات ویتامین A ( کرم و ژل ترتینوئن ) . همانگونه که ذکر شد در طب رایج هنوز آثار رژیم غذایی بر ایجاد و تشدید آکنه به خوبی شناخته نشده است. براساس طـب قـدیـم و تجربه بیماران بعضـی از خوراکی ها در بدتر کردن جـوش صورت دخیل می باشند و پرهـیز از این خوراکی ها باعث بهبودی در جوش می شود. از جمله خوراکی هایی که باعث بهتر شدن جوش ها می شوند: غذاهای چرب ، تنقلات ، خرما، کشمش ، محصولات دریایی ( ماهی و میگو ) ، بعضی از میوه جات ( موز، کیوی، خرمالو ) و هستند. بهـترین راهکار، پرهـیز از مواد غذایی و خوراکی هایی است که فرد اظهار می کند با خوردن آنها جوش صورتش بدتر می شود

نوشته شده توسط سيده فاطمه ميرعيسي خاني در 17:21 |  لینک ثابت   • 

موخوره به شاخه شاخه شدن ساقه يا انتهاي موها گفته مي شود كه در اين حالت پوسته نازك محافظتي موها تخريب شده و مو در قسمت انتهايي شكاف طولي برمي دارد.

علت ايجاد موخوره برخلاف تصور برخي از افراد، قارچ يا نوعي عفونت نيست بلكه موخوره حاصل آسيب هايي است كه خود شخص به صورت فيزيكي و شيميايي به موهاي خود وارد مي آورد.

برس زدن هاي خشن و ممتد موها، استفاده مداوم از رنگ موها و مواد اكسيداني، دست كاري مداوم موها، خارش و خشكي پوست سر و حتي سشوار كشيدن مكرر موها با آسيب زدن به لايه محافظ مو، زمينه را براي ايجاد موخوره به مرور فراهم مي كند. عواملي مثل نور خورشيد و عوامل مكانيكي مثل سايش و مالش مداوم موها نيز منجر به تشكيل موخوره مي شود. اين عارضه زماني بيشتر بروز مي كند كه طول موها بلند باشد.

موخوره در واقع به صورت خشكي و شكنندگي مو نيز ظاهر مي شود و حتي گاهي شاخه شاخه شدن تنها در انتهاي آزاد مو ايجاد نشده بلكه در مسير ساقه مو نيز ديده مي شود.

دانستن دليل و نحوه ايجاد موخوره، مهم ترين گام براي درمان آن است. در واقع موخوره آسيبي است كه توسط خود فرد ايجاد مي شود و اگر موهاي شما موخوره دارد بايد هر چه سريع تر ٢ الي ٣ سانتي متر بالاتر از محل موخوره ها را كوتاه كرده و پس از آن براي پيش گيري از ايجاد مجدد موخوره، نكات زير را به طور كامل رعايت كنيد:

١ - روش شانه و برس زدن خود را اصلاح كنيد و از برس هاي غير فلزي و نرم كه به موها و پوست آسيب نمي رساند، استفاده كنيد. موها را به هنگام شانه زدن نكشيد و آن ها را دسته دسته شانه كنيد تا گره ها راحت تر باز شوند.

٢ - پس از شست وشوي مو با شامپو از نرم كننده يا كرم هاي تقويت كننده مو استفاده كنيد.

٣ - يادتان باشد كه موهاي خيس شكننده تر هستند. براي خشك كردن مو از كشيدن خشن حوله يا شانه و برس بر روي موها پرهيز كنيد و حوله و شانه يا سشوار را از سمت ريشه به نوك مو حركت دهيد تا موها نشكنند.

٤ - به طور مداوم از سشوار يا وسايل فلزي خيلي داغ براي آرايش موهايتان استفاده نكنيد و سشوار را در فاصله ٤٠ سانتي متري از موها نگه داريد.

٥ - اگر احساس مي كنيد موهايتان خشك است، از روغن هاي گياهي مرغوب مثل روغن زيتون و نارگيل براي تغذيه آن ها استفاده كنيد و بدانيد كه استفاده از تركيبات ملايم و غير محرك براي شست وشوي موهاي خشك و چرب كردن موها بسيار مفيد است و مانع خشكي بيش از حد و موخوره زدن موها مي شود.

نوشته شده توسط سيده فاطمه ميرعيسي خاني در 16:45 |  لینک ثابت   • 

بيماري قند يا ديابت شيرين از بيماريهاي مزمن شايع بدون واگيري است كه بر اساس اعلام بنياد امور بيماري هاي خاص بيش از 3 ميليون نفر در حال حاضر در ايران مبتلا به اين بيماري هستند و براساس برآورد سازمان جهاني بهداشت تا 25 سال ديگر اين تعداد بيش از 3 برابر خواهد شد .

ديابت بيماري پرخرجي است و عوارض حاد و مزمن بسياري دارد كه موجب ناتواني بسيار مي گردد . از عوارض مزمن آن مي توان به موارد زير اشاره كرد :

آسيب به شبكيه چشم كه موجب كاهش بينايي و حتي كوري مي شود ، اختلالات عصبي ، افزايش فشار خون و بيماري هاي قلبي - عروقي و اختلال در چربي هاي خون كه منجر به سكته و انسداد عروق به خصوص در پاها مي شود ، درگيري كليوي كه منجر به دياليز و گاهي لزوم پيوند كليه مي شود بيماري قند انواع مختلف دارد . ديابت نوع 1 معمولاً‌ در بيماران جوان تر و لاغر ديده ميشود و مشخصه آنها ناتواني شديد لوزالمعده در توليد و ترشح ماده انسولين است
انسولين در سوخت و ساز مواد قندي و نشاسته اي نقش اصلي را در بدن دارد و با كمبود آن قند جذب شده از غذاها در خون مصرف نشده و ميزان قند خون بالا مي رود و به ناچار از راه ادرار دفع مي گردد كه منجر به پرنوشي و پرادراري مي شود . در ضمن اختلال در تركيب چربي هاي خون نيز ايجاد مي شود كه موجب آسيب به عروق خوني در تمام اندام هاي بدن مي گردد . بيماران مبتلا به ديابت نوع 1 وابسته به انسولين تزريقي هستند ، چون بدن آنها هيچ انسوليني توليد نمي كند ، اين افراد در هنگام بيماري و جراحي به مراقبت خاص نياز دارند . به نظر مي رسد مبتلايان به اين نوع ديابت داراي استعداد ژنتيكي براي ابتلا به آن هستند و به عوامل آغازگر ( ويروس ها ، سموم و ساير عوامل محيطي )‌كه باعث تحريك تخريب ياخته هاي انسولين ساز لوزالمعده مي شوند ، بسيار حساس هستند
بيماران مبتلا به ديابت نوع 2 معمولاً‌مسن ترند ( بيش از 40 ساله ) سابقه خانوادگي مثبت از ديابت دارند و معمولاً چاق هستند . ديابت نوع 2 با كاهش ترشح انسولين و مقاومت محيطي نسبت به عمل آن مشخص مي شود . اين بيماران برخلاف مبتلايان به ديابت نوع 1 وابسته به انسولين تزريقي نيستند هر چند ممكن است به آن نياز داشته باشند . علاوه بر اين اگر بيماران به نوع 2 ديابت وزن كم كنند احتمالاً نيازي به مصرف دارو نخواهند داشت . هيچ آزمايش قطعي براي افتراق بين نوع 1 و نوع 2 ديابت وجود ندارد و فقط شرح حال بيمار در اين مورد كمك كننده است . بسياري از بيماران مبتلا به ديابت نوع 2 در ابتدا بدون علامت هستند و معمولاً ديابت آنها در جريان بررسي يك بيماري ديگر يا هنگام پژوهشهاي بيماريابي كشف مي شود  ديابت حاملگي نوع ديگري از بيماري قند است كه در 5-2 درصد حاملگي ها رخ مي دهد . با افزايش سن مادر در هنگام بارداري احتمال وقوع آن افزايش مي يابد و در صورت عدم درمان موجب بزرگي جثه ، كم بودن قند خون ، كم بودن كلسيم خون و يرقان جنيني مي شود . يك سوم مادراني كه در دوران بارداري به ديابت حاملگي دچار مي شوند بعدها به بيماري ديابت نوع 2 مبتلا خواهند شد . انواع ديگري از ديابت ممكن است بدنبال ساير بيماريها يا مصرف داروها بوجود آيند كه قبلاً تحت عنوان ديابت ثانويه خوانده مي شدند علائم بيماري ديابت نوع 2 كنترل نشده شامل پرنوشي ، پرادراري ، شب ادراري و كاهش وزن است . هر چند نيمي از آنها بدون علامت هستند و فقط شواهد آزمايشگاهي دارندبيماران نوع 1 معمولاً ‌با پر ادراري ،‌پرنوشي ،‌ سردرد . تهوع ، استفراغ ، دل درد و تنگي نفس به پزشك مراجعه مي كنند و ممكن است علائم اختلالات عمومي عصبي و كاهش هشياري داشته باشند . آزمايشات باليني اجباري در طي بارداري در تشخيص ديابت حاملگي بكار مي رودبيماران ديابتي در تمام طول عمر در كشمكش هستند تا سطح قند خونشان را نزديك به طبيعي نگه دارند . با كنترل مناسب قند ، فشار و چربي هاي خون خطر ايجاد عوارض دراز مدت ديابت بطور چشمگيري كاهش خواهد يافت با اين حال بايد اين مزايا را در مقابل خطر عوارض درمان و مخارج زياد آن سنجيد . در دراز مدت بهبود كنترل ديابت باعث كاهش هزينه هاي مربوط به عوارض مزمن آن خواهد شد هر چند در كوتاه مدت اين اقدامات پر هزينه اند . جلوگيري از چاقي ، رعايت رژيم غذايي مناسب يعني كمتر مصرف كردن مواد شيرين و پرهيز از پرخوري انجام فعاليت جسمي در پيشگيري از ابتلا به ديابت نقش اساسي دارند

 

معضل جهاني بيماري قند (‌ديابت )

بيماري قند يا ديابت شيرين يك بيماري مزمن است كه به علت كمبود ارثي يا اكتسابي ترشح يك ماده تنظيم كننده داخلي بدن به نام انسولين از لوزالمعده يا به علت بي اثر بودن انسولين ترشح شده بوجود مي آيد و موجب عوارض بسياري از جمله كاهش بينايي ، نارسايي كليوي ، بيماريهاي قلبي - عروقي ، اختلالات عصبي ، زخم هاي مقاوم در پا و قطع اندامها مي شود
اين بيماري به عنوان يك بيماري عمده غيرواگير باعث هزينه شدن حدود 8 درصد از بودجه بهداشتي در كشورهاي توسعه يافته است بين سالهاي 1374 تا 1404 تعداد افراد بالغ مبتلا به ديابت ( بيماري قند ) در كشورهاي در حال توسعه با افزايشي 170 درصدي از 84 ميليون به 228 ميليون نفر خواهد رسيد
در سال 1404 اين كشورها موطن 76% مبتلايان به ديابت خواهند بود در حالي كه سال 1374 فقط موطن 62% مبتلايان بوده اند . در طي مدت مشابه كشورهاي مشابه توسعه يافته با افزايش 41% تعداد بيماران ديابتي از 51 به 72 ميليون نفر مواجه خواهند شد

در مجموع افزايشي 122 درصدي در تعداد مبتلايان به ديابت در سراسر جهان از 135 ميليون به 300 ميليون نفر در طي اين دوره 30 ساله پيش بيني مي شود . اين افزايش چشمگير به علل مختلفي از جمله رشد جمعيت ، افزايش تعداد سالمندان و نيز چاقي ، تغذيه ناسالم و زندگي بي تحرك روي مي دهد كه اين موارد آخر ارتباط نزديكي با شهرنشيني و صنعتي شدن جوامع دارد

اين پيش بيني ها بر اساس مطالعات دقيق سازمان جهاني بهداشت انتشار يافته است . اين مطالعه همچنين حاوي تخمين هايي در مورد نسبت جنسي ، نسبت شهري / روستايي و ساختار سني مبتلايان به ديابت است . بر اين اساس در سال 1374 تعداد زنان مبتلا در كل جهان بيشتر از تعداد مردان بوده است ( 73 ميلون در مقابل 62 ميليون ) و اين فزوني بيشتر در كشورهاي توسعه يافته قابل توجه است ، در حالي كه در كشورهاي در حال توسعه تعداد مردان و زنان مبتلا تقريباً مساوي است

سازمان جهاني بهداشت پيش بيني مي كند كه در سال 1404 نسبت زن به مرد در كل جهان در مقايسه با نسبت كنوني كاهش خواهد يافت ( 159 ميليون زن در مقابل 141 ميليون مرد) در ضمن تعداد افراد شهرنشين مبتلا در كشورهاي در حال توسعه افزايش قابل توجهي خواهد داشت

در صورت ادامه معيارهاي فعلي ، اكثر جمعيت مبتلا به ديابت در سال 1404 در كشورهاي توسعه يافته افراد مسن بالاي 65 ساله هستند ، در حالي كه در كشورهاي در حال توسعه اكثر مبتلايان ، ميانسال يعني 45 تا 64 ساله خواهند بود و اين بدان معني است كه حدود 170 ميليون نفر از افرادي كه در كمتر از 30 سال آينده در كشورهاي در حال توسعه بسر مي برند ، در مفيدترين سالهاي زندگي خود از بيماري ديابت رنج خواهند برد اين پيش بيني ها مسلماً بايد باعث برنامه ريزي هاي بهداشتي در تمام كشورها به خصوص در كشورهاي در حال توسعه شود . طبق آمارها در سال 1377 تعداد افراد مبتلا به بيماري قند ( ديابت ) در ايران 3 ميليون نفر بوده است و بر اساس پيش بيني ها اين تعداد در طي 30 سال بيش از 3 برابر خواهد شد

 

 ( بر حسب هزار نفر ) 

 

 

نوشته شده توسط سيده فاطمه ميرعيسي خاني در 16:35 |  لینک ثابت   • 

آفت‌ دهان (Canker sores)‌عبارت‌ است‌ از زخم های‌ دردناکی‌ که‌ در مخاط‌ دهان‌ به‌ وجود می‌آیند. آفت‌ دهان‌ سرطانی‌ نیست‌. آفت‌ دهان‌ ممکن‌ است‌ با عفونت‌ ناشی‌ از ویروس تب خال‌ اشتباه‌ گرفته‌ شود. این‌ نوع‌ زخم‌ می‌ تواند در هر دو جنس‌ رخ‌ دهد، اما در زنان‌ شایع ‌تر است‌.

آفت عود کننده، از مهم ترین نوع آفت هاست. زخم های عود کننده به طور معمول در دوران طفولیت تا بلوغ شروع می‌ شوند و بهبودی آن حدود 1 تا 4هفته طول می ‌کشد. زخم آفت معمولاً گرد یا بیضی بوده و یک حاشیه ی قرمز رنگ با مرکز زرد یا خاکستری دارد.

علل‌ و عوامل ایجاد کننده

علت واقعی این بیماری هنوز ناشناخته است. سابقه ی خانوادگی در یک سوم بیماران دیده می ‌شود. حدود 10 تا 20 درصد بیماران اختلالاتی مانند کمبود آهن یا فولیک اسید یا ویتامین B12 دارند. عواملی مانند هیجانات روحی، ضربه، حساسیت های غذایی نیز در ایجاد این بیماری مؤثرند.

این بیماری همچنین در ایدز و به ندرت در کودکان همراه با گلو درد و تب و در بعضی از بیماری های دیگر دیده می ‌شود. با گذشت سن شدت بیماری کاهش یا بهبود می‌ یابد و تا کنون عامل عفونی برای این بیماری کشف نشده است. اما علل‌ زیر محتمل ‌تر به‌ نظر می ‌رسند: 

- استرس عاطفی‌ یا جسمانی‌، اضطراب‌،

- آسیب‌ به‌ مخاط‌ دهان‌ در اثر خشن‌ بودن‌ دندان های‌ مصنوعی‌، غذای‌ داغ‌

- مسواک‌ زدن‌، یا کار دندان پزشکی‌

- آزردگی‌ و تحریک‌ ناشی‌ از غذاهایی‌ مثل‌ شکلات‌، غذاهای‌ ترش‌ و اسیدی‌ (سرکه‌، غذاهای‌ دودی‌)، آجیل‌ها یا چیس‌های‌ نمک‌ زده‌ شده‌

- عفونت های‌ ویروسی

 

علایم‌ شایع‌ آفت دهان‌

زخم ها کوچک‌، بسیار دردناک‌ و کم‌ عمق‌ هستند و توسط‌ یک‌ غشای‌ خاکستری‌ پوشیده‌ شده‌اند. حاشیه ی آنها توسط‌ یک‌ هاله ی قرمز پررنگ‌ احاطه‌ شده‌ است‌.

این‌ زخم ها می ‌توانند روی‌ لب‌ها، لثه‌ها، سطح داخل‌ی گونه‌ها، زبان‌، کام‌ و گلو ظاهر شوند. به‌ هنگام‌ حمله‌ ی آفت‌ معمولاً 3-2 زخم‌ به‌ وجود می ‌آیند، اما ظهور یک‌ باره ی 15-10 زخم‌ با یکدیگر، خیلی‌ بعید نیست‌.

زخم ها ممکن‌ است‌ در 3-2 روز اول‌ بسیار دردناک‌ باشند، به‌ نحوی‌ که‌ فرد موقع‌ خوردن‌ یا صحبت‌ کردن‌ دچار ناراحتی‌ ‌شود.

گاهی‌ قبل‌ از بروز زخم‌، برای‌ 24 ساعت‌ احساس‌ مورمور یا سوزش در دهان‌ وجود دارد.

 انواع آفت

آفت یک بیماری شایع بوده و تا 20 درصد افراد را مبتلا می‌ سازد. در افرادی که سطح اقتصادی و اجتماعی بالاتری دارند شایع تر است و سه فرم عمده دارد:

آفت مینور

فرم مینور یا کوچک حدود 80 درصد موارد را شامل می ‌شود. این فرم عمدتاً در گروه سنی 10 تا 40 سال دیده شده و ناراحتی مختصری ایجاد می ‌نماید. زخم هایی بین 2 تا 4 میلی متر در لب‌ها ، گونه‌ها ، کف دهان و زیر زبان ایجاد می ‌شود. این زخم ها در لثه‌ها ، کام و روی زبان شایع نیستند.

تعداد زخم ها در یک زمان معمولاً کم بوده و بین 1 تا 6 عدد متغیر است. ضایعات طی 7 تا 10 روز بهبود می یابند، ولی با فواصل نامنظمی ممکن است عود کنند. زخم ها معمولاً گرد و یا بیضی هستند، ولی ممکن است خطی نیز باشند. رنگ زخم ابتدا زرد رنگ است، ولی به تدریج خاکستری می ‌شود. حاشیه ی زخم ملتهب و قرمز رنگ است و بهبودی، بدون بجا گذاشتن جوشگاه(جای زخم) صورت می‌ پذیرد.

 آفت ماژور

فرم ماژور یا بزرگ حدود 10 درصد موارد را شامل می‌ شود. این زخم ها بزرگ تر بوده، عود بیشتری داشته، مدت بیشتری باقی می ‌ماند و از نوع مینور دردناک تر می ‌باشند. اندازه ی آنها ممکن است از یک سانتی متر هم بزرگ تر شود و در هر جای دهان، حتی روی زبان و کام نیز دیده شوند. تعداد آنها کم (معمولاً 1 تا 6 عدد) است و طی 10 تا 40 روز بهبود می ‌یابند. بهبودی آنها می ‌تواند، با بجا گذاشتن جوشگاه باشد.

 فرم شبه تب خال

این فرم در سنین کمی بالاتر از فرم های قبلی دیده می شود و در خانم ها شایع تر است. این فرم به شدت دردناک بوده و آن قدر فواصل عود کم است که زخم تقریباً به طور مداوم وجود دارد. این فرم با ایجاد تاول های ریز شروع می ‌شود که سریعاً تبدیل به زخم های کوچک ( 2 میلی متری ) می ‌گردد. این ضایعات در هر جای دهان ممکن است باشند. این زخم ها بزرگ تر شده و به یکدیگر می ‌پیوندند تا یک زخم ‌بزرگ که طی 10 روز یا بیشتر بهبود می یابد، تشکیل می شود.

به دلیل شباهت ظاهری این نوع آفت به تب خال ، فرم شبه تب خال نام گرفته است، ولی دلیلی بر دخالت ویروس تب خال در این بیماری وجود ندارد. 

نوشته شده توسط سيده فاطمه ميرعيسي خاني در 5:45 |  لینک ثابت   •